muzyczny w sensie że

ale o kolędach nie będzie, choć te są tam też wyjątkowe

ORLĘTA

Jest takie miasto, co zwie się Lwów.
Znów wolno o nim dziś pamiętać,
Nocą, we Lwowie srebrzysty nów
Oświetla cmentarz, gdzie orlęta.
To lwowskie dzieci nazwano tak,
Te, które padły, broniąc miasta;
Śpią na cmentarzu, gdzie krzyży brak,
A ciemna zieleń grób zarasta.

Nie ważne z kim walczyli,
Nie ważne, kto dowodził,
Lecz to koledzy nasi
Co pozostaną młodzi.
I zawsze już mieć będą
Lat dziesięć, jedenaście…
Na płyty potrzaskane
Wiatr strąca liści garście.

Jest takie miasto, co zwie się Lwów,
Znów wolno o nim dziś pamiętać.
Nocą, we Lwowie srebrzysty nów
Oświetla cmentarz, gdzie orlęta.
To lwowskie dzieci w mogiłach śpią;
Gimnazjaliści i batiary.
Na niebie gwiazdy ze zwiewną mgłą…
I płyną chmury jak sztandary.

Modlitwę w ciszy zmów bez słów,
Za cmentarz orląt i za Lwów.
Modlitwę w ciszy zmów bez słów,
Za cmentarz orląt i za Lwów.

PIOSENKA DLA CÓRKI

Nie mam teraz czasu dla Ciebie
Nie widziała Cię długo matka
Jeszcze trochę poczekaj, dorośnij
Opowiemy Ci o tych wypadkach,

O tych dniach pełnych nadziei
Pełnych rozmów i sporów gorących
O tych nocach kiepsko przespanych
Naszych sercach mocno bijących.

O tych ludziach, którzy poczuli
Że są wreszcie teraz u siebie
Solidarnie walczą o dzisiaj
I o przyszłość także dla Ciebie.

Więc się nie smuć i czekaj cierpliwie
Aż powrócisz w nasze objęcia
W naszym domu, który nie istniał
Bo w nim brak było… prawdziwego szczęścia.

PANIE NARODZONY

Daj nam nadziei choć garstkę
Daj nam nadziei niewiele
Byśmy rozsiani po miastach
W jutro spojrzeli już śmielej
Daj nam odwagi i siły
Wyzwól z niemocy i strachu
Byśmy od dzisiaj nie byli
Rozsypującym się piachem
Panie narodzony, panie nieskończony
Gwiazda ci przyświeca, anioł dobył miecza
By Cię strzec od złego zapowiadanego
Panie Malusieńki, Panie jak ból nagi
U Panny za ręku płaczesz cichuteńko
Panie naszych marzeń dodaj nam odwagi
Panie narodzony, Panie nieskończony

Tak już od wieków co roku, gdy pierwsza gwiazda zaświeci
W światłość prowadzisz nas z mroku
By nas nadzieją oświecić
My zaś idziemy za Tobą, bo tyś miłością i siłą
I życie staje się lepsze jakie by ono nie było…
Panie Narodzony…

NIE ZAPOMNIJCIE TAMTYCH DNI

Nie zapomnijcie tamtych dni,
dni pełnych wiary, niepokoju i nadziei
Tych dni sierpniowych, co sprawiły,
że więcej nas łączy niżby mogło nas podzielić

Uformowani w kształcie znaków zapytania
Z wykrzyknikami na wyniosłych transparentach
Z hasłami nie dla wszystkich dziś do odczytania
Zgłodniali, wściekli i o zaciśniętych pięściach

I choć nie wszystkie nasze rany zagojone
Choć słów za mało powiedzieliśmy w tej sprawie
W jednej tonacji nasze myśli zestrojone
W Szczecinie, Gdańsku i Radomiu, i Warszawie

Koło historii wciąż zamyka się wśród cierpień
Osią jesteśmy niestety od pokoleń
Czerwiec, październik, krwawy grudzień, złoty sierpień
Zostaną lekcją wytrwałości, dumy, woli

Nie zapomnijcie tamtych dni,
dni pełnych wiary, niepokoju i nadziei
Tych dni sierpniowych co sprawiły,
że więcej nas łączy niżby mogło nas podzielić
Nie zapomnijcie tamtych dni
Nie zapomnijcie!